فهرستهای پیشنهادی مطالعاتی
فهرستهای پیشنهادی مطالعاتی
دکتر آرش نراقی:
کتابهایی را که نام می برم، کتابهایی است که تا حدود سن بیست و یک یا دوسالگی خواندم و عمیقاً بر من تأثیر نهادند. بعد از پایان دهه بیست زندگیام، کتابهای خوب کم نخواندهام، اما به گمانم هیچ کدام به اندازه ی این کتابها در شکل بخشی به شاکله ی فکری و عاطفی ام مؤثر نبوده است. این هم فهرست ده کتاب (تقریبا به ترتیب میزان تأثیرشان!):
۱. اسرار التوحید فی مقامات شیخ ابوسعید ابوالخیر- محمد بن منور
۲. کیمیای سعادت- ابوحامد غزالی، تصحیح حسین خدیوجم
۳. مثنوی معنوی- جلال الدین محمد بلخی
۴. علم و دین- ایان باربور، ترجمه بهاءالدین خرمشاهی
۵. اوصاف پارسایان- عبدالکریم سروش
۶. سرگشته راه حق- نیکوس کازانتزاکیس، ترجمه منیر جزنی
۷. جنایت و مکافات- داستایفسکی، ترجمه مهری آهی
۸. فرار از مدرسه- عبدالحسین زرین کوب
۹. قدیس مانوئل نیکوکار شهید- میگل د اونامونو- ترجمه بهاءالدین خرمشاهی
۱۰. مالون میمیرد- سامویل بکت (متأسفانه نام مترجم را به یاد نمی آورم.)
دکتر سروش دبّاغ:
فهرست کتاب هایی که خواندن آنها ساعات و روزهای لذت بخش و عافیت سوزی را در سالیان گذشته برایم به ارمغان آورده و مرا تکان داده و به تأملِ بسیار واداشته و همنورد افقهای دور کرده، بدون رعایتِ تقدم و تأخر، از این قرار است. بنا داشتم ده عنوان بنویسم، اما هر چه تلاش کردم فهرستم کمتر از بیست عنوان نشد:
۱. «مثنوی معنوی»، جلال الدین رومی، تصحیح و پیشگفتار عبدالکریم سروش؛ «گزیده غزلیات شمس تبریزی»، به کوشش محمدرضا شفیعی کدکنی
۲. «دیوان حافظ»، نسخۀ محمد قزوینی و قاسم غنی
۳. «فرار از مدرسه»،« سرّ نی» و «پله پله تا ملاقات خدا»، عبدالحسین زرین کوب
۴. «قبض و بسط تئوریک شریعت»، «بسط تجربه نبوی» و «صراط های مستقیم»، عبدالکریم سروش
۵. «هبوط در کویر» و «گفتگوهای تنهایی»، علی شریعتی
۶. «هشت کتاب» و «اطاق آبی»، سهراب سپهری
۷. «رساله منطقی- فلسفی»، « کاوش های فلسفی» و «فرهنگ و ارزش»، لودویگ ویتگنشتاین
۸. An Interpretation of Religion و Fifth Dimension ، جان هیک
۹. The Right and the Good و Foundations of Ethics، دیوید راس
۱۰. جامعه باز و دشمنان آن، کارل پوپر، ترجمه عزت الله فولادوند
۱۱. «آسیا در برابر غرب» و «افسون زدگی جدید»، داریوش شایگان
۱۲. «ایمان و آزادی»، محمد مجتهد شبستری
۱۳. «برادران کارامازوف»، تئودور داستایفسکی، ترجمهی صالح حسینی
۱۴. «مسیح باز مصلوب» و «سرگشته راه حق»، نیکوس کازنتزاکیس، به ترتیب ترجمهی محمد قاضی و منیر جزنی
۱۵. «درد جاودانگی» و «هابیل و چند داستان دیگر»، میگل اونامونو، ترجمهی بهاء الدین خرمشاهی
۱۶. «عرفان و فلسفه» و «دین و نگرش نوین»، والتر استیس، به ترتیب ترجمهی بهاء الدین خرمشاهی و احمدرضا جلیلی
۱۷. «ژان باروا»، روژه مارتن دوگار، ترجمهی منوچهر بدیعی
۱۸. «بار هستی»، میلان کوندرا، ترجمهی پرویز همایون پور
۱۹. «سووشون» و «جزیره ی سرگردانی»، سیمین دانشور
۲۰. «عصیان»، «تولدی دیگر» و «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد»، فروغ فرخزاد
دکتر مرتضی مردیها:
به دوستانی که فرصتی برای خواندن کتابی ساده و مفید و خواندنی دارند این کتابها را توصیه میکنم:
۱. زندگینامه علمی جان استیوارت میل، مقدمه لسکی هرولد، ترجمه فریبرز مجیدی
۲.شور زندگی (زندگینامه ونسان ونگوگ)، ایروینگ استون، ترجمه محمد علی اسلامی
۳. حاصل عمر (زندگینامه سامرست موام)، سامرست موآم، ترجمه عبدالله آزادیان
۴. جستجوی ناتمام (زندگینامه کارل پوپر)، کارل پوپر، ترجمه ایرج علی آبادی
۵. زندگینامه آیزیا برلین، مایکل ایگناتیف، ترجمه عبدالله کوثری
شاید موارد زیر را بتوان ده رمان برتر کلاسیک دنیا محسوب کرد:
۱. تورتیا فلت، جان استاین بک
۲. گرینگوی پیر، کارلوس فوئتتس
۳. جاودانگی، میلان کوندرا
۴. چهره جوانی هنرمند، جیمز جویس
۵. ژرمینال، امیل زولا
۶. سقوط، آلبر کامو
۷. قول، فردریش دورنمات
۸. خاطرات خانه مردگان، فئودور داستایفسکی
۹. دن آرام، میخائیل شولوخوف
۱۰. کلیدر، محمود دولتآبادی
در هر حال این فهرست قطعاً تا حدودی سلیقه ای و از منظر خاصی است .
- معروفترین رمان استاین بک “خوشه های خشم” است. من وقتی این کتاب را خواندم به خود گفتم تنها فایدهی آن این است که در یک زمستان با صفحاتش کندههای تر را آتش بزنم.
- در میان نویسندگان امریکائی “داغ ننگ” هاثورن از قدیمترها و “زنگها برای که به صدا درمیایند” همینگوی از جدیدترها مشهور و معتبرند و جک لندن هم قابل انکار نیست.
- از انگلیسیها رمان “لبه تیغ” اثر سامرست موام و “بازمانده روز” اثر کازوئو ایشیگورو (ژاپنی تبار) هم خواندنی است.
- “ژرمینال” یک رمان همدلانه پیرامون انقلاب کمونیستی است، ولی جذاب و منصفانه است.
- بسیاری رمان “بیگانه” را اثر برتر کامو میدانند. من سقوط را برتر از آن میدانم.
- رمانهای مشهور داستایفسکی “برادران کارامازف” و “جنایت و مجازات” است. اولی را نخوانده و دومی را خوشم نیامد.
- برخی معتقدند “جنگ و صلح” بهترین رمان همه تاریخ است. من متاسفانه نخوانده ام. “آناکارنینا” هم رمان مشهور و معتبری است. براحتی میتوانست در این فهرست قرار گیرد.
- “دن آرام” یک رمان مورد تایید حکومت کمونیستی شوروی بوده است. اما این از ارزش آن شاید خیلی نکاهد.
- کلیدر در انتها به زیاده گوئی ناخوشایندی دچار شده و همچون اکثر آثار داستانی فارسی در آن دوره، گرایش حزب توده ای هم دارد ولی بسیار آموزنده و جذاب است.