دکتر جواد نوربخش(نورعلیشاه)
دکتر جواد نوربخش(نورعلیشاه)
از ویکی پدیا
جواد نوربخش نوزدهم آذرماه ۱۳۰۵ خورشیدی در شهر کرمان متولد شد. او نواده شیخ کمالالدین نوربخش ـ از مشایخ بزرگ طریقت نوربخشیه ـ بود. به سال ۱۳۱۳ پس از فراگیری قرآن کریم و دیوان حافظ در مکتبخانه، به دبستان رفت؛ و پس از طی دورهٔ دوازده سالهٔ تحصیلات دبستانی و دبیرستانی در مدت ده سال، در خرداد ماه ۱۳۲۳ در رشتهٔ ادبی و شهریور ماه همان سال در رشتهٔ طبیعی موفق به دریافت دیپلم گردید. سال بعد با شرکت در آزمون ورودی رشتههای حقوق و پزشکی دانشگاه تهران و پذیرش در هر دو رشته، از کرمان به تهران عزیمت و در رشتهٔ پزشکی دانشگاه تهران ثبت نام نمود.
با ورود به عالم تصوف، برای دیدار مونسعلیشاه (میرزا عبدالحسین ذوالریاستین شیرازی) به دیدار او شتافت؛ و پس از چندی بدستور وی در خانقاه نعمتاللهی تهران ساکن گردید. با گذشت زمانی کوتاه، مسؤولیت نگهداری کتابخانه و ادارهٔ امور خانقاه و پذیرایی از درویشان در شبهای جمعه به او محول گردید؛ و پس از چندی به مقام شیخ المشایخی سلسلهٔ نعمتاللهی منصوب شد.
پس از تکمیل دورهٔ پزشکی به سال ۱۳۳۱ خورشیدی، در سمت معاون ادارهٔ بهداری به شهرستان بم اعزام و پس از چندی به ریاست بهداری منصوب گردید. همزمان، رسیدگی به دراویش نعمت اللهی نواحی همجوار را مونسعلیشاه به او واگذار کرد و وی به تهیهٔ زمین و احداث خانقاه در آن شهر اقدام نمود، که پس از تکمیل در سال ۱۳۳۲، بر دراویش سلسله نعمتاللهی وقف گردید.
با درگذشت مونسعلیشاه در بیست و چهارم خردادماه ۱۳۳۲ و بر حسب وصیّت وی، هدایت سلسلهٔ نعمتاللهی به عهده جواد نوربخش (نورعلیشاه) سپرده شد.
در طول ۵۵ سال زعامت جواد نوربخش بر سلسله نعمت اللهی، طالبان و سالکان الی الله بسیاری تحت ارشادات وی طی طریق نمودند که از جمله مریدان بنام وی میتوان از مرحوم زین العابدین شاکری (صابر علی) متوفی ۱۳۵۶ شمسی، حسن کباری (وفاعلی) متوفی ۱۳۵۷ شمسی، محمود محسنی سیرجانی (روشن علی) متوفی ۱۳۵۷ شمسی، ماشاالله نیک طبع (وفاعلی) متوفی ۱۳۸۲ شمسی و پرویز ایلخانی پور (صادق علی) متوفی ۱۳۹۰ شمسی نام برد
او در سال ۱۳۳۳ با پروانه دانشور، از نوادگان وفاعلیشاه ازدواج کرد؛ و به سال ۱۳۳۵ پس از پایان خدمت پزشکی در شهرستان بم به اتفاق خانواده به تهران بازگشت. با اشتغال در بیمارستان روزبه، فعالیت علمی و تخصصی او در رشتهٔ پزشکی دانشگاه تهران آغاز شد. در سال ۱۳۴۲ شمسی تخصص خود را از دانشگاه سوربن فرانسه در رشته روانپزشکی دریافت کرد و پس از طی مراحل علمی، در سال ۱۳۵۰ به مقام استادی تمام وقت رشتهٔ روانپزشکی دانشگاه تهران نائل و در سال ۱۳۵۶ بازنشسته گشت.
طی این دوران علاوه بر ریاست انجمن روانپزشکی- به مدت دو سال - ریاست بیمارستان روزبه و ریاست گروه روانپزشکی دانشگاه تهران را نیز عهده دار بود؛ و برای ساخت بیمارستان اوین در تهران، تلاش نمود. از سال ۱۳۳۱ خورشیدی به بعد، افزون بر خدمات پزشکی و روانپزشکی، آثار و تألیفات و نتایج تحقیقات چندی در زمینهٔ علم روانپزشکی نیز از او انتشار یافتهاست.
در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۵۸ شمسی معادل ۱۹۷۹ میلادی و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران جواد نوربخش ایران را برای همیشه ترک گفت و ابتدا حدود ۴ سال در امریکا بسر برد و سپس عازم لندن شد و تا ۱۹۹۳ میلادی در لندن ساکن بود. از سال ۱۹۹۳ میلادی تا پایان عمر در خانقاهی درمنطقهای در نزدیکی شهر آکسفورد انگلستان اقامت گزید و به تألیف و انتشار کتابهای متعددی درباره تصوف پرداخت. با مهاجرت جواد نوربخش به مغرب زمین فعالیتهای سلسله نعمتاللهی بیشتر به مغرب زمین توسعه یافت.[البته در ایران این سلسله ادامه دارد]
در زمان حیات مونس علیشاه و پس از فوت وی، دکتر جواد نوربخش در قالب زعیم و پیر سلسلهٔ نعمتاللهی، نزدیک به ۶۰ سال تلاشهایی را برای ایجاد دگرگونی و اصلاح حال و کار پیروان طریقت و گسترش آن به تمام نقاط جهان انجام داد که بخشی از آن چنین است:
مبارزه با بیکاری و تن پروری
مبارزه با اعتیاد و تقبیح آن
شفقت و دوست داشتن خلق خدا
پرهیز از گوشهگیری و انزواطلبی
پرهیز از اظهارکشف و کرامات و مبارزه با خرافات
ارائه دیدگاههایی پیرامون نظریهٔ وحدت وجود
گسترش خانقاهها
هانری کوربن، مستشرق معروف فرانسوی، در باره جواد نوربخش چنین نوشتهاست: «در زمان حال دکتر جواد نوربخش قطب کنونی سلسله نعمت اللهی است و دامنه فعالیتهای او در این زمینه به شدت گستردهاست»