معنی اسلام:

کاربرد کلمات اسلام و مسلم در معنای غیر مصطلح آن دو در برخی آیات قرآن، تقریبا قطعی است؛ مثلا در آیه‌ای از قرآن، ابراهیم(ع) به فرزندانش وصیت می‌کند که مسلمان از دنیا بروید(بقره/ 312)، قطعا نمی‌توان گفت که منظور ابراهیم این است که بدون شهادتین از دنیا نروید. از این دست آیات و روایات، چنین برمی‌آید که «اسلام» کلمه‌ای متداول در میان پیروان ادیان پیشین بوده است؛ مانند کلمات ایمان و تقوا. به عبارت ديگر، همچنان‌که کلمۀ «مؤمن»، صفت است، نه نام پیرو دینی خاص، مسلم نیز وصف کسی است که در برابر حقیقت معنوی جهان سر تسلیم فرود می‌آورد و کفر نمی‌ورزد.

اگر کلمۀ اسلام، عَلَم(اسم خاص یکی از ادیان) بود، چرا قرآن هیچ گاه مسلمانان را به این اسم خطاب نکرده و مثلا نفرموده است «یا ایها المسلمون» یا «یا ایها الذین اسلموا...»؟

رضا بابایی